psycholog, doradca zawodowy, trener
psycholog, doradca zawodowy, trener
W samym sercu kaszubskich lasów czai się mrok. Wszystko za sprawą uczestników Laboratorium Gier 5 i uwolnionych przez nich strachów. W dzisiejszym tekście pojawią się m.in.: rozrywkowe szkielety, Kuba Zszywacz i… spaghetti grozy. Mnie udało się wrócić, ale czy inni mieli tyle samo szczęścia?
Myśleć jak Leonardo da Vinci! – woła okładka jednego z popularnych podręczników, którego podtytuł obiecuje Ci siedem kroków do genialności. Entuzjazmu nie kryją trenerzy, powtarzający, że Wszyscy jesteśmy kreatywni! Ile w tym prawdy? Czy kreatywność jest dostępna dla każdego z nas i – jeśli tak – w jakim stopniu?
Czy kreatywność można zmierzyć? Jeśli tak – w jaki sposób się do tego zabrać? Dzisiejszy wpis poświęciłem pomiarowi kreatywności – wybranym narzędziom, możliwościom, jakie stwarzają, ale też wątpliwościom towarzyszącym testom twórczego myślenia.
Czym różni się twórczość od kreatywności? Co stanowi cel treningów twórczości? Jakie narzędzia wykorzystać, aby rozwijać kreatywność? Te i wiele innych wątków poruszyliśmy w trakcie 15. odcinka SETek Inspiracji.
Zdecydowana większość warsztatów i szkoleń, które prowadziłem na przestrzeni ostatnich kilku miesięcy, była adresowana do studentów i – w nieco mniejszym stopniu – świeżo upieczonych absolwentów Uniwersytetu Łódzkiego. Mówiąc o korporacjach, skupiałem się przede wszystkim na tym, jak ułatwić młodym ludziom start na zawodowej ścieżce. Tematyka klimatu dla kreatywności, czy wykorzystywania technik twórczego rozwiązywania problemów w pracy stanowiła raczej ciekawostkę, dodatek do innych elementów. Dlatego też z przyjemnością przyjąłem zaproszenie do przeprowadzenia warsztatów dla pracowników łódzkiego oddziału UPS Global Business Services.
Twórcze myślenie pozostawało poza głównym nurtem badań psychologicznych aż do połowy poprzedniego stulecia. Punkt zwrotny stanowił referat Joya Paula Guilforda, wygłoszony podczas zjazdu Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, który ukazał się drukiem w 1950 roku. Guilford rzucił nowe światło na badania nad kreatywnością, prezentując jedną z pierwszych poznawczych teorii twórczości. Wpływy jego koncepcji są widoczne dzisiaj, a pomimo upływu prawie 70 lat nadal inspirują kolejne pokolenia badaczy kreatywności.
Rok temu po raz pierwszy zatknąłem się z konferencją Creative Vibes. Z uwagą przysłuchiwałem się wystąpieniom, a uczestnicząc w warsztatach miałem okazję do zabawy formą i treścią. Po dwunastu miesiącach wróciłem na Wydział Zarządzania UŁ w nowej roli.
Czym zajmuje się endorfiner? Jak wykorzystać bionikę przy projektowaniu rozwiązań w świecie medycyny? Dlaczego kolor kapelusza może zmieniać perspektywę? To tylko część pytań, na które poszukiwaliśmy odpowiedzi w trakcie warsztatu Nieoczywiste perspektywy, który odbył się w ostatnią sobotę.
Po krótkiej przerwie, spowodowanej zaangażowaniem w finał Programu Ambasadorskiego i majówką, wróciłem do mojego ulubionego obszaru zajęć. W ostatnią środę spotkałem się z grupą studentek drugiego roku dziennikarstwa i komunikacji społecznej w ramach warsztatów kreatywności.
Większość relacji, które zamieszczam na blogu, tworzę z perspektywy odbiorcy działań – uczestnika szkoleń, słuchacza podczas konferencji lub klienta, który ocenia zakupiony produkt. Tym razem jest inaczej. Wczoraj zamknęliśmy pierwszą edycję Programu Ambasadorskiego Biura Karier UŁ. Mam nadzieję, że pierwszą z wielu.