W ramach mini-cyklu na EPALE rozprawiam się z mitami i półprawdami, dotyczącymi kreatywności.
Jeśli w swojej pracy pomagasz zespołom w generowaniu rozwiązań, wspierasz rozwijanie kreatywności albo – po prostu – interesujesz się twórczym myśleniem, jest spora szansa, że poszukując inspiracji trafisz na nie do końca rzetelne informacje. Powtarzanie mitów, półprawd i stereotypów, dotyczących kreatywności nie tylko nie wspiera rozwijania zdolności twórczych, ale utrwala obraz, który nie ma wiele wspólnego z prawdą.
Dlatego – z myślą o trenerkach i trenerach, chcących bazować na sprawdzonych informacjach i realnie pomagać zespołom – przygotowałem mini-cykl na EPALE. Weryfikuję w nich informacje, które często są brane za pewnik, a – w rzeczywistości – mają niewiele wspólnego z prawdą.
W pierwszej części odniosłem się do popularnych założeń, dotyczących burzy mózgów:
- Czy rzeczywiście w jej trakcie nie oceniamy pomysłów?
- Ile prawdy jest w twierdzeniu, że grupa – dzięki efektowi synergii – wypada lepiej, niż jednostka?
- Dlaczego hasło “ilość rodzi jakość” niekoniecznie działa?
Drugą część poświęciłem trzem głęboko zakorzenionym przekonaniom:
- podziałowi na twórczą i analityczną półkulę mózgu
- tezie George’a Landa o tym, że dzieci są bardziej kreatywne, niż dorośli (na której sir Ken Robinson oparł jedno z najsłynniejszych wystąpień w historii TED Talks)
- traktowaniu ram w charakterze przeszkody dla twórczego myślenia
Całość – z konkretnymi przykładami, odwołaniami do badań i wskazówkami do zastosowania w sali szkoleniowej.